REGENXBIO, Duchenne kas distrofisi için potansiyel olarak sınıfının en iyisi gen terapisi olan RGX-202'nin Faz I/II AFFINITY DUCHENNE çalışmasından elde edilen yeni olumlu ara verileri açıkladı. Araştırmayı yürüten Stanford Tıp Fakültesi Nöroloji Klinik Profesörü Dr. Carolina Tesi-Rocha, yeni fonksiyonel, güvenlik, biyobelirteç ve kardiyak MRI ölçümlerini içeren bu verileri Kas Distrofisi Derneği (MDA) Klinik ve Bilimsel Konferansı'nda sunuyor. Daha fazla bilgi edinin: Biyobelirteçler
İçindekiler
“REGENXBIO Baş Tıbbi Sorumlusu Dr. Steve Pakola, ”Bugünkü yeni Faz I/II ara verileri, fonksiyon üzerinde devam eden olumlu etkiyi, istikrarlı kalp sağlığını ve olumlu bir güvenlik profilini göstererek, RGX-202'nin Duchenne için farklılaştırılmış bir gen terapisi seçeneği olma potansiyelini vurgulamaktadır“ dedi. ”Güvenliğe yönelik proaktif, kapsamlı yaklaşımımız ve yeni mikrodistrofin yapımız, tedavi sonrası iki yıla kadar sürdürülen güvenlik ve kalıcı fonksiyonel sonuçlarla desteklenmektedir. 2. çeyreğin başlarında en önemli verilerimizin açıklanmasına yaklaşırken, bu kapsamlı yeni veri seti ve RGX-202'yi hastalar için potansiyel olarak anlamlı bir tedavi seçeneği olarak ilerletme fırsatı bizi çok cesaretlendiriyor.”
“Dr. Tesi-Rocha, ”Duchenne, çocukları zamanla kas gücünden ve bağımsızlıklarından mahrum bırakan yıkıcı, dejeneratif bir hastalıktır ve RGX-202'nin olumlu güvenlik ve cesaret verici etkinlik profilinin devam ettiğini görmekten memnuniyet duyuyorum,“ dedi. ’Biyomarker sonuçları, fonksiyonel iyileşme, kardiyak stabilite ve karaciğer güvenliği de dahil olmak üzere bu olumlu Faz I/II verileri, RGX-202'nin Duchenne'de sağlığın temel ölçütleri üzerindeki potansiyel etkisine dair daha net bir tablo sunmaktadır.”
AFFINITY DUCHENNE Faz I/II Ara Veri Güncellemeleri (veri kesim tarihi: 5 Ocak 2026)
Fonksiyonel Veriler
Yaklaşık 6 ila 12 yaşları arasındaki ve temel doz seviyesinde (2×1014 GC/kg) tedavi edilen yedi katılımcıdan elde edilen ara fonksiyonel sonuçlarda, RGX-202'nin bir yıl sonra Kuzey Yıldızı Ambulatuvar Değerlendirmesi (NSAA) ve tüm zamanlı fonksiyon testlerinde (Ayakta Durma Süresi, 10 Metre Yürüme-Koşma, Tırmanma Süresi) hastalık seyrini olumlu yönde etkilediğine dair kanıtlar göstermeye devam ettiği görülmüştür.
Fonksiyonel sonuçlar, tedavi olmaksızın beklenen hastalık ilerlemesini tahmin etmek için cTAP hastalık ilerleme modeli ve kaba eşleştirme ve eğilim puanı ağırlıklandırması kullanılarak yapılan dış kontrol karşılaştırmaları da dahil olmak üzere birden fazla doğrulanmış yöntem kullanılarak analiz edildi. Eğilim puanı ağırlıklandırması, temel çalışma için SAP'de belirtilen birincil analiz yöntemidir.
Temel doz alan katılımcılar, eğilim puanı ağırlıklandırması kullanılarak yapılan karşılaştırmada, tüm zamanlı fonksiyon testlerinde ve NSAA'da dış kontrol grubuna göre daha iyi performans sergilediler. 95% güven aralığı, RGX-202 lehine olumlu sonuçlar göstermektedir.
NSAA çalışmasında, kritik doz alan katılımcılar beklenen hastalık seyrini ve dış kontrol gruplarını aştı. Özellikle, yedi katılımcıdan beşi dozlama sırasında 8 yaş ve üzerindeydi; bu yaşta fonksiyonel gerileme bekleniyordu. Bir yıl sonra, katılımcılar (n=7) cTAP'a kıyasla ortalama +4,9 puanlık bir iyileşme gösterdi. Daha yaşlı katılımcılar (n=5) ise cTAP'a kıyasla ortalama +5,2 puanlık bir iyileşme gösterdi.
Ek olarak, doz seviyesi 1'deki (1×1014 GC/kg) katılımcılar (n=3), beklenen hastalık seyrini aşarak iki yıl içinde cTAP'ye kıyasla ortalama +5,6 puanlık bir iyileşme gösterdi.
Kalp Fonksiyonu
Temel doz uygulanan katılımcılar, ortalama sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu, global çevresel gerilim ve geç gadolinyum kontrastı ile değerlendirilen fibrozis dahil olmak üzere MRI uç noktalarıyla ölçüldüğü üzere, tedavi sonrası bir yıl içinde kardiyak stabilite sergilediler.
Biyobelirteç Verileri
Faz I/II çalışmasından elde edilen biyobelirteç verileri, RGX-202 mikrodistrofinin tutarlı, yüksek ekspresyonunu ve transdüksiyonunu desteklemeye devam etmektedir (n=13). Dozlama sırasında 3,6 yaşında olan ek bir hastadan elde edilen yeni veriler, 12. haftada 51,2% mikrodistrofin ekspresyon seviyesine sahip olduğunu göstermiştir. AFFINITY DUCHENNE'nin kilit fazındaki birincil sonlanım noktası, 12. haftada RGX-202 mikrodistrofin ekspresyonu >10% olan katılımcıların oranıdır.
RGX-202, sarkolemmaya uygun şekilde lokalize edildi ve bu da C-Terminal (CT) alanının dahil edilmesiyle farklılaştırılmış yapının kası uygun şekilde hedeflediğini gösterdi.
Güvenlik ve Tolere Edilebilirlik Verileri
Faz I/II'deki tüm temel doz katılımcılarından (dozlama sırasında 1 ila <12 yaş arası) elde edilen yeni ara güvenlik verileri, birden fazla ölçümde karaciğer hasarına dair hiçbir kanıt göstermemektedir. Duchenne'de karaciğer iltihabının bilinen belirteçleri olan ortalama gama-glutamil transferaz (GGT) ve toplam bilirubin, tedaviden sonraki iki yıla kadar normalin üst sınırını aşmamıştır. Tedaviden bir yıl sonra kreatin kinazda ortalama bir azalma gözlemlenmiştir (n=8) ve bu azalma, ALT (n=7), AST (n=7) ve LDH'da (n=8) ortalama azalmalarla desteklenmiştir.
RGX-202, Faz I/II çalışmasında veri kesim tarihi itibariyle (n=13) ciddi yan etki (SAE) veya özel ilgi alanı oluşturan yan etki (AESI) olmaksızın iyi tolere edilmiştir. Yaygın ilaçla ilişkili yan etkiler arasında kusma, yorgunluk ve bulantı yer almaktadır. Bunların tümü, gen terapisi uygulamasıyla tipik olarak beklenen yan etkilerdir. Farklılaştırılmış bir yapı ve 80% tam kapsidlerin üzerinde endüstri lideri ürün saflık seviyeleriyle birleştirilmiş proaktif, kısa süreli bir immün modülasyon rejimi, RGX-202 için olumlu bir güvenlik profiline katkıda bulunmuş olabilir.
AFFINITY DUCHENNE Denemesi
REGENXBIO, 2026 yılının ikinci çeyreğinin başlarında önemli verileri paylaşmayı ve 2026 yılının ortalarında FDA ile BLA öncesi bir toplantı talep etmeyi bekliyor. Şirket, RGX-202'nin doğrulayıcı denemesine 1 yaş ve üzeri yaklaşık 30 katılımcı kaydetmeye devam ediyor ve BLA başvurusu sırasında bu denemenin büyük çoğunluğunun tamamlanmış olmasını bekliyor.
Bu Sayfayı Takip Edin >>> Duchenne için Tüm Klinik Araştırmalar
